Bazı şeyler

2012-02-09T21:12:00.001+02:00

2 hafta içerisinde son bir hikaye yazıp terkedicem burayı bir süre.

4 yaşında bir zihnin mantık çıkarmadaki başarısızlığı

2012-02-03T12:54:00.006+02:00

4 en fazla 5 yaşındayım. Mersin'deyiz. Daha önce hiç uyanmadığım kadar erken bir saate uyandırılıyorum. Uyuduğum yerde annemin beni tutmasıyla abdest alıyorum. Paltomu, ayakkabımı giydiriyolar. Kafama kapşonu geçirip, rengi yanılmıyorsam beyaz olan ucunda kırmızı ve mavi yahut yeşil yuvarlak işlemeler olan atkımı kafamın arkasından düğümlüyolar. Aşağı inip arabaya biniyoruz ben, abim ve babam. Arabaya binince buz gibi deri koltuklar karşılıyor bizi. Babam kontağı çeviriyor, marş motorunun enfes sesi ve sonrasında motordan gelen müzikli ses ile Mersin içindeki bir camiye doğru yola çıkıyoruz. Camiye varıyoruz. Kimse yok neredeyse. Hiç bir şeye mana veremiyorum kafamın içinde. Hava neden bu kadar karanlık? Güneş bir daha çıkmıycak mı? Ama biz uyuyup uyanınca çıkması gerekiyor güneşin. Biz geldiğimizde burda olan yaşlı adamlar hep burda mı kalıyor? Benim gibi neden başka çocuk yok? Biz beklerken hoparlörden sesler geliyordu. Dinledim uzun süre. Ayakabılarımı çıkardığım için ayaklarım üşüyordu. Sonra ortalık kalabalıklaşmaya başladı. Öfkelendim. Onlar geç gelebiliyor da biz neden soğukta beklemek zorundaydık? Bişi demedim ama. Camlardaki işlemeleri izledim. Derken bembeyaz cübbeli, bembeyaz sakallı ve sesi son derece gür biri mimbere çıktı konuşmaya başladı. Derken abim dürttü. "Ne?" dedim fısıldayarak. Renkli camların üstündeki normal camlardan dışarıyı gösterdi. Aman yarabbi. Biz duruyorduk, dünya dönüyordu. En azından önce öyle sanıp telaşlandım. Daha evvel bulutların rüzgarla hareket edeceğini bilmiyordum. Bilsem bile bu kadar şiddetli bir rüzgar olabileceğine ihtimal vermiyordum. Beyazlı adam coştukça coştu, hiddetlendikçe hiddetlendi. Kafamda tam oturtamadığım Allah, din, peygamber, insan, Atatürk(Atatürk'ü peygamberle karıştırmışlığım çoktur okul öncesi dönemde) kavramları kendi içinde bir mantık buldu ve babama o efsane soruyu sordum: "Baba, bu adam Allah mı?" Babam güldü ama çok gülemedi. "Hayır, hoca o." demekle yetindi. Namazımızı kıldık, dönüşte dar, sıkışık ve yokuş aşağı olan bir yoldan geçtik. Geçerken de soba için gaz yağı aldık.(En net hatırladığım an burası) Evimize gittiğimizde kahvaltı hazırdı. O günün bayram olduğunu, el öpünce para verileceğini öğrendim. Kapitalizm yine dinin peşinden gidiyordu.

Selahattin Pınar ve Afife Jale

2012-02-03T09:20:00.007+02:00

Selahattin Pınar dönemin Denizli millet vekili Sadık Bey'in oğludur. Ticaret Mektebini bırakıp müzikle uğraşmaya başlamıştır. Fakat babası bu durumu hiç tasvib etmemiştir. Birgün evde kıyamet kopar ve Selahattin Pınar genç yaşında evi bir daha dönmemek üzere terk eder. Başka sanatçılarla birlikte Darü'l-Feyz-i Mûsıkî'yi kurmuşlardır. En çok sevdiği makam Kürdilihicazkâr'dır.

Afife Jale ise ilk müslüman kadın tiyatrocudur. Onun ailesi de tiyatrocu olmasını istememiştir ve Afife Jale de evi bırakıp istediği mesleği yapmaya başlamıştır. Ancak kısa zamanda tiyatroya denetim olur ve Afife Jale işsiz kalır. O dönemde müslüman kadınların sahneye çıkması alışılmadık ve hoş görülmeyen bir şeydir.

İkisi bir konserde karşılaştılar. Birbirlerini sevip evlendiler. Başta her şey güzeldi fakat daha sonra Afife Jale'nin morfin bağımlısı olduğu otaya çıktı. Bazılarına göre suriyeli bir eczacı tarafından alıştırılmıştı buna. Bazılarına göreyse işsiz, parasız, kimsesiz kaldığı dönemde sıkıntıya bağlı aşırı baş ağrısı çekmeye başlamıştı ve doktoru ağrılarını gidermesi için morfini seçmişti. Selahattin Pınar onu sevmekten hiç vazgeçmedi. Ona kızmaktan çok merhamet duydu. Fakat olmadı. Ayrılmak zorunda kaldılar. Selahattin Pınar hala seviyordu.

Afife Jale harap haldeydi. Bakırköy'de Sinir hastalıkları hastanesinde ömrünün kalanını geçiriyordu. 39 yaşında burada öldü.

Selahattin Pınar onu unutma umuduyla tekrar evlendiyse bile olmadı. O hep Afife Jale'yi sevdi. Yazdığı, bestelediği şarkılar Afife Jale'yi anlatıyordu. Ömrünün kalanında melankolik eserler verdi. Bir gece hep gittiği Totori Meyhanesi'nde doktorların kendisine yasakladığı ne varsa donattı masayı. O gece masanın başında kalp krizi geçirip öldü.

Daha iyi anlayabilmek için Selahattin Pınar'ın bir kaç şarkısı:
1. Bir Bahar Akşamı
2. Ne Demiştin Niçin Caydın Sözünden
3. Gel Gitme Kadın(Sabiha Gökçen'in söylediğine göre Atatürk bu şarkıyı çok severmiş)
4. Nereden Sevdim O Zalim Kadını
5. Anladım Sevmeyeceksin Beni Sen Nazlı Çiçek(Bunu da ben çok severim)
6. Ayrılık Yarı Ölmekmiş

Şerif Annanne Masalı 1: Bit ile Pire

2012-01-29T20:10:00.003+02:00

Bit ile pire karı kocaymış. Bir gün evlerinin damına çok kar yağmış. Pire karı küremeye dama çıkmış. Bit kadın da "Pilavın yağı cız bız edince sen gel." demiş. Pilavın yağı cız etmiş gelmemiş, bız etmiş gelmemiş, bit kadın çıkıp bakmış ki pire orda ölmüş kalmış. Dövünmüş, ağlamış "Vouu pire gibi yiğit öldü ben nörüyüm ben de saçımı başımı yoluyum." demiş. Ordan dana geçiyomuş. Bitin halini görünce "Noldu bit kadın neden böyle saçını başını yolup duruyon?" demiş. Bit kadın "Daha nolsun pire gibi yiğit öldü ben de saçımı başımı yoluyom." demiş. Dana da "Pire gibi yiğit öldüyse ben de dümbelek oluyum." demiş. Dana dümbül dümbül giderken ordan tavşan geçiyomuş. "Noldu dana niye dümbül dümbül çalınıp duruyon?" demiş. Dana da "Ben çalınmıyım da kim çalınsın? Pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, ben de dümbelek oldum." demiş. Tavşan da "Amanııın pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yolduysa ben de tüyümü tozağımı döküyüm, cıbıl cıbıl dolaşıyım." demiş. Tavşanın yuvası da bir kavağın altındaymış. Kavak tavşanı görünce "Noldu tavşan niye böyle tüyünü tozağını döktün?" demiş. Tavşan da "Ben tüyümü tozağımı dökmüyüm de kim döksün? Pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, dana dümbelek oldu, ben de tüyümü tozağımı döktüm." demiş. Kavak da "Pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, dana dümbelek olduysa ben de yapraklarımı dökerim." demiş. Kavak ağacının altında bir çeşme varmış çeşme kavak ağacının tüm yapraklarını döktüğünü görünce "Kavak sen ne güzel yemyeşildin, yapraklıydın, noldu da döktün tüm yapraklarını?" demiş. Kavak da "Daha ne olsun Pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, dana dümbelek oldu, tavşan tüyünü tozağını döktü, ben de tüm yapraklarımı döktüm." demiş. Çeşme de "Pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, dana dümbelek oldu, tavşan tüyünü tozağını döktüyse ben de kanla irin akıyım." demiş. Oraya her gün bir kız gelir, çeşmeden su doldururmuş. "Noldu çeşme sana, her zaman tertemiz suyun akardı?" demiş. Çeşme de "Pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, dana dümbelek oldu, tavşan tüyünü tozağını döktü, kavak yapraklarını döktü ben de kanla irin akmaya başladım." demiş. Kız da "Voo pire gibi yiğit öldü, bit kadın saçını başını yoldu, dana dümbelek oldu, tavşan tüyünü tozağını döktü, kavak yapraklarını döktüyse ben de mememi kesiyim tandıra yapıştırıyım." demiş. Memesini kesmiş tandıra yapıştırmış.

Muhtamel Bir Gelecekte

2012-01-27T18:12:00.003+02:00

Ben hala işlem hatası yapıyorum lan. Yarın birgün bana aceleyle "Hafız şunun regreson analizini yap, reyis şunun yöneylem araştırmasını yap." deseler yahut ben kendi kendime sölesem bunları, yaparken de hata yapsam, atıyorum regresyonda denklemi yanlış çıkarsam. Adamlar da güvense bana "Tamam bu çocuk yapmış." deseler. Ona göre üretim falan planlasalar. Fakat benim işlemimde mesela emek faktörü sermayenin içinden geçip arkasındaki duvara çakılmış olsa. Sabit maliyetleri de yanlış hesaplamış olsam. 1 ay sonra kafama esip hesapları kontrol ederken yanlış hesapladığımı farketsem. Üretim planı uygulamaya alındığı için bir şey diyemesem. İçim içimi yese. İlk 3 ay farketmeseler, sonra çok acayip zararda olduğumuz ortaya çıksa. İşime "ivedilikle" son verilse. Kravatı gevşetip kafama denk getirip tekrar sıktırsam, cekedi pantolonuma sokup ayakkabıları çıkarıp masanın üstünde oynamaya başlasam.

Bu arada ilerde bu yazdığıma bakıp "Ne kadar toymuşum ben canıım." diye kendimin azıma sıçıcam bunun da farkında olarak yazıyorum bunları.

Yalnız şimdi tekrar okudum. Neresinden tutsan elinde kalıyor. Silmeye de kıyamadım. Kalsın napalım.

Bir anlık mutluluk ve sonrasındaki inanılmaz düşüş üzerine

2012-01-27T16:03:00.004+02:00

Bu tüpten belki milyonlarca var. Fakat muhtamelen tesiste üretimden çıkan tüplerin arasından alınıyor kendisi. Eli yüzü temizleniyor, parlatılıyor bi güzel. Kamera karşısına geçiyor piknik tüpü. Reklamlara çıkıyor, ünlü oluyor piknik tüpü. Fakat o tüp yine de satılıyor birine. Birileri o tüpü hunharca elinde sallaya sallaya evine getiriyor, pikniğe götürüyor. Belki sanayide elverişsiz koşullar altında kullanıyorlar "o" tüpü. Bu bana çok acıklı geliyor. Aynı durum ev tüpü, sanayi tipi tüp ve de forklift tüpü için de geçerli üstelik. Forklift tüpünün tuzu kuru altalık.

Üzülerek...

2012-01-26T13:24:00.002+02:00

Şunu da belirtmeliyim ki araştırmalar göre insan kendisini olduğundan 5 kat mı ne güzel yahut yakışıklı görürmüş. Beyin kendisine torpil geçermiş. Şimdi bu bağlamda ya çok realist ve adil bir beynim var ya da eşşeğin götüne benzermişim.

Anne Ben Mal Oldum

2012-01-26T10:12:00.004+02:00

Kafa çalışmayınca duruyor arkadaş. Finallerin fena gelmemesi biraz şans biraz da daha evvelki günlük çalışmamdan kaynaklanıyor. Uzun sayılabilecek bir süredir yalnızca ihtimaller üzerine düşünüyorum. Olasılık değil bak. Şöyle mi olur, böyle mi olur gibi. Bundan sonra 1 hafta daha çalışmayacak bu kafa. Hatta belki sonraki 1 hafta daha çalışmayacak. Bundan sonra hiç çalışmaya da bilir. Yarım test kitaplarımı bulup logaritmadan başlayıp türev-integral devam etmem lazım. Bu dönem de almadım matematik zaten unuttum türev kimin kızı, integral kimin amcası. Sabah bi havuz problemi çözmem gerekti onu da çözemedim zaten öfkeliyim kendime. Mat-1 de çözeyim ben tüm gün boş oturacağıma kafa çalışsın. Son olarak şununla bitirmek istiyorum.

Hala yazabilirim

2012-01-12T10:08:00.003+02:00

"Seni seviyorum dersin, baban ölsün demişsin gibi davranır." demişti VÖ. Mana veremedi Memo. Mana verebilmek için sormak istedi, sordurtmadılar; konuşmak istedi, yüzüne bakmadılar. Düşündükçe düşündü, kafasının içinde konuşulan ortamı tamamen tasarlayıp tüm konuşmayı kafasından yazdı. Geriye sadece konuşmak kalmıştı ki konuşamadı Memo. Yine yenilen kendisiydi, yine ezilen oydu. "Konuşmam o zaman ben de." dedi. "Yazsam?" dedi ve yazmaya başladı.

Yazdıklarını gösterecek kadar cesur değildi. Başarısız girişimler inanılmaz şevk kırar. Ama ne olabilirdi ki. Zaten dipteydi. Biraz daha batsa bile koymazdı artık. Kaybedecek bir şeyinin olmaması inanılmaz güç katıyor insana. Fakat Memo insan ötesi olmuştu. Belki de berisi olmuştu, bilemiyorum. Utanıyordu. Üzerine yapışan şeyi düşündükçe midesi bulanıyordu. Tek istediği kendisine benzer insanlardı. Kendi fikirleriyle benzeşen, fikirleri olmasa da kişiliğiyle benzeşen insanlardı. Fakat hiç bir zaman istediği istediği şekilde tam olarak olmamıştı, olmayacaktı, olamazdı. Yapması gereken başka şeyler olmasına rağmen sürekli kafasının içinde konuşuyor, konuşmayı mükemmelleştirmeye çalışıyordu. Düşünüyor, düşündükçe karnındaki ağrı artıyordu. Yürürken, araba kullanırken, ders çalışamazken, yazıcıdan çıktı alırken bir sonra ki adımının nasıl olursa en az başarısızlıkla sonuçlanacağını hesaplamaya çalışıyordu. Bulutların üstünden düşmeye başlamıştı bir kere ve çok hızlanmıştı. Naparsa yapsın yere çakılacaktı. Ya yanında birilerini daha çarpacaktı yere ya da kendini hiç değilse yavaşlatmanın bir yolunu bulacaktı. Yumuşaması gerekiyordu.

İçinde bildiği bir his vardı. Fakat daha evvel bir "yabancı" yüzünden oluşmamıştı o his. Mutluluğa düşman, insana zulüm bir histi bu. Memo çok iyi bilirdi bu hissi. Sonra kafasındaki konuşmayı keserek kendisine "Hep dalga geçtiğim şeye dönüştüm." dedi. Tüm o his bir anda toz halinde dağıldı içinden. Eskisi gibi hissetmiyordu ama. İçinde tam bir boşluk oluşmuştu. Hiç bir şey hissetmemek hiç de fena değildi. O an nasıl hissedeceğimizi yaşadığımız olaylar belirler. Genel olarak nasıl hissedeceğimizi ise olayların önem sırası belirler. Yani çalıştığın iş yerinde terfi aldığın gün eşin ölürse muhtamelen sevinemezsin. Fakat Terfi aldığın gün bir arkadaşın işten atılırsa buna da üzülemezsin. İnsanları birey manasında insan değil de insanlığın bir mensubu olarak düşünürseniz bazı duygusal şeylerin ne kadar saçma olduğunu anlarsınız. Özellikle dünyaya bir uzaylının gözünden bakarsanız daha kolay anlarsınız.

Ben artık bıktım usandım

2012-01-08T19:21:00.003+02:00

İnsan davranışlarındaki alt manaları çözemiyorum. Bilmiyorum zeki bir kimse miyim değil miyim fakat bir şey bana ima edildiğinde anlayamıyorum. Bir insan neden inatla karşısındakinin telefonda kiminle konuştuğunu sorar? Bir insan neden gördüğü çoğu kişi hakkında aynı şeyi sorar? Bir insan neden hiç bir şey yokken durduk yerde soğuk davranmaya başlar? Bir insan neden hiç bir neden yokken uzak davranmaya başlar? Anlayamıyorum. Saatlerce düşünüyorum 3-4 farklı sonuca yorabiliyorum sonunda. Yardım istediğimde fayda olmuyor, kafam daha da karışıyor.

Ayrıca neden hep en kötüsü olmak zorunda? Neden kötü olma ihtimali varsa hep en kötüsü oluyor. Zekam konusunda ki emin olamama durumumu belirttim değil mi? Bir konu hakkında uzun uzun düşünüp olasılıkları ve bu türlü durumlarda ne yapacağımı belirliyorum fakat ya gözden kaçırdığım çok daha kötü bir durumla karşılaşıyorum ya da öngördüğüm fakat olması durumunda yapacak bir şeyimin olmadığı belki de tek durumla karşılarşıyorum. Dayanımaz bir hal almaya başladı gerçekten de. Bıktım usandım artık. Güzel oldu dediğim ve diyebileceğim şey bir elin parmaklarını geçmiyor. İşini şansa bırakma diyeceksiniz. Ben bırakmıyorum zaten kötü şans geliyor beni buluyor.

Ben ve de kendim

2012-01-03T20:29:00.010+02:00

Fena bir kişiliğim var. Hatamı ilk anda asla kabullenmiyorum. Sonra ki pişmanlık çok fena ama. Uzun uzun düşünmeye mahkum ediyor beni kendim. Kendimle anlaşamamak inanılmaz koyuyor. O kadar çok düşündüm ki, aynı anda 2 şeyi düşünmeye çalıştı beyin. Bunu başarabilen azınlığın mensubu olmadığımdan kafamın içinden çok fazla kişi konuşuyormuş gibi sesler gelmeye başladı. Ben kendime bağırmaya başladım kafamın içinde. Her zaman olduğu gibi karşılık verdim kendim. Ben kendimle yüzleştim. Bunu yaparken bazen kendim oldum bazen ben. Dayanamayıp öbürünü çağırdım dışardan ayırsın beni kendimden diye. O da iyice karıştırdı koydu kafamı. Ben kendimi yumruklamaya başladım. Bu sırada benim boğazımı sıkıyordum kendim. Halen bir sonuç yok. Yakın bir gelecekte ben, kendimden daha fazla sevecek yahut sevmeyecek birini bulursam kendimle barışabilirim.

Fark

2012-01-01T22:17:00.002+02:00

Hep farklı olmak istemişimdir. Bundandır ki her zaman farklı şeyler görmeye çalışırım. Çoğu kişinin göremeyeceği, düşünemeyeceği şeyler. Fakat bir süre sonra işin boku çıktı. Kendime hakim olamamaya başladım. Biri bir şey anlatırken hikayede figüran olan kişi hakkında sorular sorarak karşımdakinin hışmına da maruz kaldım, olaya fazla iyi baktığım için etimin burulduğu da oldu. Geçen sene tekrar hazırlanırken dersanede biyoloji dersinde üreme sistemini işliyoruz. Herkesin içi geçtiği için o lisedeki kıpır kıpır halimiz hiç yok. Sevgili hocamız olması gerektiği gibi anlatıyor konuyu. Fakat anlamadığım bir nokta var. Nereyi anlamadığımı da bulabilmiş değilim ama resmin parçaları eksik. Derken hoca "Sorusu olan var mı?" diye gayet masumane bir soru sordu. Kimseden ses çıkmayınca el kaldırdım ve "Spermlerin hızları nedir hocam?" dedim. Sınıf ekşi sözlük yazarı gibi sandalyeden düştü. Hoca wikipedia olmadığı için ve daha evvel merak etmediği için normal olarak bilmediğini belirtti.

Araştırdım ben bu arada. Saatte 56km hızla hedefine ilerlemekteymiş efendim. Çok acayipmiş lan ben gitmiyorum 56km'yle.

Kot

2012-01-01T21:45:00.006+02:00

Evet gönül dostları. Bir bilgilendirme yayınıyla yine birlikteyiz. Bugün size kotun neden kot olduğunu elim yazdığınca anlatacağım. Tamam yeter artık gürültüyü kesip aşağı tarafa bakın.

1940 yılında Muhteşem Kot isminde bir zat-ı muhterem ecnebilerin denim dediği kumaşı Fransa'da görüyor. Sağlamlığı, dikim tarzı hoşuna gidiyor. Türkiye'ye döndüğünde üretim yapmayı başarıyor. 1960'da Türkiye'de "Kot"un isim haklarını alıyor. Özal döneminde serbest piyasa şekline dönülünce dünyadaki büyük kot üreticileri Türkiye'de de satışa başlıyorlar. O zamana kadar koyunun olmadığı yerdeki Abduraman çelebi olan Kot firması 2. sınıf olarak görülmeye başlıyor. 1992 yılında üretimi tamamen durduruyor. 2-3 yıkamadan sonra renginin attığı ve zamanla renginin mora döndüğü söyleniyor. Muhteşem Bey'in oğlu olduğunu tahmin ettiğim Aytaç Kot'un ise F1'i Türkiye'de sevdiren ve de Fiat Türkiye Abarth takımında yarışan bir amcamız olduğunu öğrenmiş bulunmaktayım. Adamın soyadı marka olup daha sonra malın kelime anlamı olmuş. Türkiye'deki diğer Kot üretimi yapan firmaların jean diye ısrar etmesinin altında da bu olay yatıyor olsa gerek.

Bazı güzelceler bakıp bakıp "A-aa adeta daha evvel okudum ben bunu." diyebilir. "Adeta mı okudun?" şeklinde mecnun vari sorup eter koklatıp uzaklaştırırım onları yavaştan.

Nesrin Topkapı Rotası

2012-01-01T01:58:00.004+02:00

Bu sikko yıl başı gününde size vereceğim bilgi ise Nesrin Topkapı rotası. Güzel olmayan şehrimin başını bekleyen 3917 m yüksekliğindeki güzel dağdan bahsediyorum. Erciyes'te zirveye ulaşmak için çeşitli rotalar var. Şeytan deresi, sırt rotası, Nesrin Topkapı rotası. Nesrin Topkapı bildiğiniz ya da bilmediğiniz gibi ülkemizin milli dansözü. Yıllar yılı yıl başlarında danslar edip bizleri değilse de birazcık daha evvelki kuşağı eğlendirdi. Fakat neden rotanın ismi Nesrin Topkapı?

İlk düşüncem Hanım efendinin kayserili olduğu yönündeydi. Fakat araştırınca gördüm ki farklı hikayeler var bu konuda.

Hikayenin birinde elemanımız dağa Nesrin Topkapı rotasından tırmanırken Nesrin Topkapı'yı gördüğünü ve alkollü olmadığını idda eder. Bunun üzerine rotaya bu isim takılır dağcılar arasında.

Bir diğer hikayede ise yılbaşı gecesi dağa tırmanan bir grup dağcı yine bu rotayı kullanır. Nesrin Topkapısız bir yılbaşı geçirdikleri ve Nesrin Topkapı insan bünyesinde aşırı bağımlılık yaptığı için Nesrin Topkapısızlıktan dert yananları "Burası bizim Nesrin Topkapımız." şeklinde teselli ederler ve ismin rotaya yakışması sonucu öyle kalır.

Pişmanım galiba biraz

2012-01-01T01:10:00.004+02:00

Bazen gereksiz tepki gösteriyorum. Düşünmeden konuşmamdan kaynaklanıyor. Aklıma gelen yaşanmışları anlatmıycam burda ne anlatıcam lan. Anlatmam kesin.

m: Bak dinle bunu süper grup, dünyanın en güzel müziğini yapıyolar.
i: Güzel değilmiş bence.
m: Ne güzel değil lan sana verende kabahat. Siktir ver kulaklığı. Sen ne anlan zaten.
i: ...

m: Bir ihtimaaal dahaaa vaaaar...
e: Bi de ezel izlemiyorum diyo.
m: Ne alaka?
e: Ramiz Dayı'nın şarkısı o.
m: La yörü git! Ramiz dedi. Beğenmediğin Zeki Müren söyler bunu asıl.
e: ...

c: Sinemaya gidelim nolur.
m: Tamam gideriz yalvarmana gerek yok.
c: Tivaylayt'a gidelim ama.
m: Lan bırak bi git ya. Tivay tivay dedi ya. Bak hala duruyo. GİTSENE LAN! Geri zekalı.
c: ...

<: Arabayı çok sert kullanıyorsun.
m: Ne sert kullanıyorum be gayet normal kullanıyorum. Ordaki şerefsizin bebesi üstüme kırdı napaydım, kaçmasa mıydım?
<:(

Alkol almış gibiyim, almadım Nihavend böyle yapıyo adamı. Hem bura benim değil mi olum istersem masa bile deviririm. Alttan da almam.

Oyuncağa bağlı değişen ekonomik konumumuz

2011-12-31T09:08:00.004+02:00

Çocukluğum boyunca oyuncaklarıma çok bağlıydım. Ve malesef o kadar çeşitli oyuncaklarım olmamıştır. Yine çoğu oyuncağımı kendim almışımdır, almaktayımdır. Ama annemlerin olmadığı bir zamanda annannem Action-man almıştı bana ki hala unutmam ve itiyle köpeğiyle hala saklarım. Bıçağını bulamadım ama. Neyse. Annemlere de o kadar ısrar ettim hep çok pahalı paramız yok bizim o kadar dediler. Kandırmışlar ne biliyim ben. Varmış bizim paramız da bana çaktırmıyorlarmış. Hayatım boyunca hiç göğsümü gere gere, zengin zengin dolaşamadım. Hayır Mercedes'in lüks bir marka olduğunu lisede öğrendim lan. Annemlere ekonomik konumumuzu sorduğumda orta sınıfız diyolardı. Orta sınıf dediğin memur. Kaç tane memur 1992 yılında 124 kasa Mercedes'e biniyodu acaba? Hayır şu saatten sonra da zenginlik hak getire ona üzülüyorum. Gerçi düşündüm de hayvan gibi 1:18 Burago, Maisto Allah ne verdiyse arabalarım vardı. Öyle çok lüks bi yaşantımız yoktu ama lan ne biliyim ben 4 yaşında aklımla.

Mengene

2011-12-30T10:08:00.006+02:00

"Hayat çocukken mi bu kadar zor yoksa hep mi böyle?" Hep öyle anasını satayım Mathilda, hep öyle. Yapmak zor, yemek zor, içmek zor, muhtamel bir gelecekte nefes almak zor, gitmek zor, gelmek zor, konuşmak zor, öğrenmek zor, öğrendiğini öğretmek zor, bakmak zor, görmek zor, sevmek zor, sevilmek daha zor, bilmek zor, bildiğini göstermek zor, bildiğini gizlemek de zor, kısacası hep zor. Bazıları için hep çok zor.

Aklım bir şey düşünmediği boşluk anlarında-özellikle son 2 senedir-sürekli küfreder halde. Özellikle uyumadan evvel yatak örtüsünü falan kaldırırken kendimi küfrederken buluyorum. Sürekli bir şeye yahut birilerine küfreder haldeyim. Neye ettiğimi de bilmiyorum. Kendimi ağız dolusu küfürler ederken buluyorum. Halimden fazla memnun olmamamdan kaynaklanıyor sanırım.

Hiçbir şey düşünmemek deyince, bu sabah o kadar yoğun ve dalgın bir kafa yapısındaydım ki uyanmaya yakın kısa dönem ortalama değişken maliyet-üretim grafiği, daha sonra buna marjimal maliyet eklenmiş hali ve daha sonra sabit maliyet ve son olarak da ürün maliyetinin eklenmiş halini gördüm rüyamda. Sonra abim belirdi. 3 haftadır nasıl berbere gitmek istiyorsam(halen gitmediğime göre o kadar da istemiyor olabilirim.) Berbere gittiğinde bıyığının altlarını da aldır dedi. Fakat öyle İskoç herifleri gibi çok uzun bir bıyığım yok. Nası bir algıysa artık. Gün boyu yaşadığım ve yaşamadığım bin türlü şey de spider-man'in kabuslarındaki gibi gelip 1-2 sn durup geri gitti.

Gamlıyım dostlarım. Çoğunlukta kadınların kullandığı bir söz öbeği olsa da söyliycem: Yüreğim mengenede gibi. İçim daralıyor, göğsümü parçalayıp ferahlamak istiyorum. Bu sondaki olmadı parçalamak falan. İdare edin .mına koyuyum. Bak yine küfür kaçtı.

Sıkıntıyı musluk suyuyla gidermek

2011-12-21T23:00:00.005+02:00

Küçüğüm. Çok değil ama küçüğüm yani. Babam henüz eczacılık yapıyor ve ben küçüğüm. Televizyonda yarışma programlarının moda olduğu, benimse tam bir toraman olduğum zamanlar. Hissettiğim rahatsızlıkları tanımlayamadığım zamanlar. Sonradan farkettim ki benim midem yanıyormuş. Su içince geçiyordu. Bunu da bozuk televizyon ekranının ciyırtısını nasıl keseceğimi öğrendiğim yolla öğrendim. Sıkıntılı bir anımda kazara...

O akşam babam nöbetçiydi. Belki de keşke hiç olmasaydı ama görev aşkı, para hırsı ne derseniz artık. Aynı apartmanda oturan teyzem bize geldi. Kendisi olabildiğine dindar bir kimsedir. Annem ve diğer teyzem de öyledir. Yanlış anlaşılmasın dindarlıkla alıp veremediğim yok. Neyse. Televizyonda ne izlediğimi hatırlamıyorum fakat sürekli olarak oturduğum ve de benim götümden eskimiş koltuğuma oturmuş tüm dikkatimle bir şey izliyordum. Teyzemle annem ise batının misyonerlik oyunlarını üzerimizde nasıl oynadıklarını konuşuyorlardı. Önce ahlak kavramını yok edip sonra da kendi dinlerini aşılıyorlardı. Tam o sırada çizgi filmlerin adı geçmeye başladı. Konu döndürüldü dolaştırıldı ahirete geldi. Annem ve teyzem orasının nasıl olacağını, sırat köprüsünden nasıl geçemeyeceğimizi(kıldan ince kılıçtan keskin bir şeyin üzerinden karşıya varamazsınız ne kadar uzunlukta olduğu bile belli değil.), cehennemdeki azapları anlattıkça benim gözlerim istemsiz olarak büyüdü. Kısmaya çalışsam da bir süre sonra kontrol edememeye başladım. Midemdeki yanma ise gerçekten yanıyormuş hissi vermeye başlamıştı. 45 dk-1 saat kadar en az bu böyle sürdü. Sonra kalkıp tuvalete girdim. Elimi yıkarken aklımdan bin türlü düşünce geçmekteydi. Derken ağlamaya başladım. Korkudan ve çaresizlikten aynada kendime baka baka ağladım. Mutlak ve büyük bir güç beni akıl almaz şekilde cezalandıraktı. Hiç bir insanın cehennemden kurtulamayacağı insanlığa bildirilmişti. Biraz sonra ağlamam geçdi. Kafamı yana çevirip ağzımı musluğa dayadım(hep yaparım, evi kendi evim gibi hissettiysem yaparım.) Yıllarca dayalı durdu ağzım o musluğa sanki. Kendime geldikten sonra içeri tekrar gittim. Konu değişmişti ve ben buna çok memnun oldum. Eskimiş koltuğuma gidip oturdum ve televizyon izlemeye devam ettim.

Özgün olmak

2011-12-21T22:50:00.004+02:00

Büronun çaprazında ufak bir mescit var. Kim yaptırmış bilmiyorum. Cuma sırasında deprem olsa, yıkılsa içindeki adamlar çatıyı kucaklayıp kenara atıp dışarı çıkabilirler o derece ufak. Tüm camiler merkeze bağlı sistemden ezan okurken o kendi saatine göre birazcık daha geç okumaya başlıyor. Diğerlerinden ayrı okuyor, sesi cılız çıkıyor, o kadar güzel de okuyamıyor ama hiç değilse kendine özgü bir iş yapıyor. Diğer yüzlerce yıllık ünlü ve çok kıymetli camiler hep bir ağızdan aynı sesle söylerken o kalabalıktan ayrı olmayı seçiyor. Saygı duydum bu yüzden o ufaklığa. Hep oku ufaklık.

2011-12-17T21:10:00.003+02:00

Bir şeyi yazmak için sanıyorum biraz uyuşuk bir kafaya ihtiyaç var. İnsanın kendi içindekileri bile görebilmesi için algı kapılarını açılması gerekir, sonsuz. Bu ara çok ayığım. Fazlasıyla ayığım. Durumumdan mutlu muyum? Hayır. Yapacak bir şey var mı? Yapacağın anasına küfrederim. Karda kışta sıcak evinden çıkıp karla oynayan çocuklar gibi oldum. Belki de buraya gelmesem hiç sorun olmayacak. Ama gelince ve yazabilince de mutlu oluyorum bir yandan. Bazen de o kar hiç tutmuyor. Toz gibi dökülüyor tekrar.

Erciyes'in karının özelliği bu. Yapacak pek bir şey yok. Bekleyince de eriyip buza çeker yine oynayamazsın.

2011-12-17T20:55:00.001+02:00

Bilgisayarımın derinlikleri beni korkutmaya başladı. Çok kadim ve şeytani şeyler var derinliklerinde. Aradığım şeyi yanlış yazmam sonucu polonyali serin sesli bir soliste sahip küçümen bir metal grubunu uyandırdım. Ekşi'de deli gibi methetmişler. Tam bir kız grubu fakat.

Çook merak edenler için: Artrosis

Sam

2011-12-11T00:25:00.003+02:00

Neden mi Sheepdog Sam? O beyaz ve kırmızı tüylerin altında çok derin bir düşünce yatıyor çünkü. Ne düşünüyor, ne yaşamış da nasıl böyle olmuş ben de bilmiyorum. Ama yoğun bir şekilde düşünüyor. Ve de büyük bir dinginliğe sahip. Dik oturuyor ve sakin sakin işine bakıyor. En önemlisi de bu. İşini iyi yapıyor. Gözlerinin önünde saçlarının olmasına rağmen işini son derece iyi ve ustaca yapıyor. Candır Sam. Ralph'lere ölüm.

2011-12-06T01:15:00.003+02:00

Eski moda eşyaların olduğu bir yazıhane. Büyük ve geniş bir cam vitrin. Kahverengi eski bir çalışma masası. Masanın üzerine düşen yoğun ikindi güneşi. Yüzümü ısıtan ama bilmem neden aynı şekilde midemin yanmasına yol açan turuncu ikindi güneşi. Kahverengiyle turuncunun birleştiği yere bakınca midemin biraz daha fena olması. Beyaz açık yeşil renklerinden oluşan acayip desenli bir duvar kağıdı. Eski pirinç ayaklı uzun lambalar. Masanın takımı duvara dayalı bir evrak dolabı. Dışarda pek geniş sayılamayacak bir sokak ve dar kaldırımlar.

The Enlightened Florist'i dinleyince burası geliyor gözümün önüne.

2011-12-06T00:43:00.009+02:00

+Suyu neden bardak yerine musluktan içiyorsun?
-Daha taze olduğunu düşünüyorum.
+Olmadığını biliyorsun.
-Ne önemi var ben bundan hoşlanıyorum.
+Önemli olan su değil. Önemli olan içtiğin miktar değil. Sen elini attığında sınırsız miktarda suyun seni bekliyor olmasından mutlu oluyorsun. Bunu yaparak büyük ölçüde suyu ziyan ediyorsun. Aynı şekilde insanları da yedeklemeye çalışıyorsun. Herkesi, her şeyi istediğin zaman; istediğin yerde bulmak istiyorsun. İnsanları bekletip, sürekli bir şeyleri erteliyorsun.
-Bunu mu çıkardan 2 gram sudan?
+Soyut düşündüm bir an.
-Güzel oldu mu bari?
+Fena olmadı gibi.

Aydınlık Çiçekçi

2011-12-05T23:19:00.002+02:00

Ehehe. Oyungezer dergisinin verdiği "çok kıymetli" posterin üstüne mandalina soydum. 1 de değil 3 tane. Bunu bikaç sene evvel başkası yapsa tükürükler saçarak küfürler savurur, yok yere saçma saçma kavga ederdim. Bir şeyin bir an bu kadar önemli olup sonraki an bu kadar değersiz olması, ne biliyim bana biraz hüzünlü geliyor. Umut Sarıkaya'nın bir tespiti vardı Ayrıldığın sevgilinden ayrılmadan önce o senindir. Her istediğini yaparsın, istersen-aynen onun tabiriyle-götünü bile ellersin. Çok haklı. Ayrıldıktan sonra ise senin için dokunulmazdır. Diğer bir kimseden-malesef-pek bir farkı kalmamıştır tensel yakınlık olarak. Önemli olan şey, nesne, cisim, kişi duruma göre de değişkenlik göstermekte tabi. Kimsenin bir başkasını kendinden çok seveceğine kesinlikle inanmıyorum. En fazla kendisi kadar sever. Kavga halinde taraf olan kimse duygusal olarak kendini kesinlikle haklı göreceğindendir ki kesinlikle geri çekilmez. Kendini sever zira. Fakat haklı olan taraf geri çekilirse ve haksız olan salak azıcık olsun insansa bok olur. Kendisinden kesinlikle nefret etmeye başlar, içi içini yer. Ve kendisini yaralaması gururuna çok daha ağır gelir. Sevdiklerinizle kavgadan kaçınmayın. Ve sevdiğiniz kişiyi gerçekten seviyorsanız ve de haklıysanız sakın kaçınmayın. Sevdiğiniz bir kimsenin kendisini kemirmesini istemezsiniz.

2011-11-24T02:30:00.003+02:00

Bir kaç yıl önce başlarda sevmeyip sonradan ısındığım biri "Dünya'ya ne faydan var?" diye sormuştu. Düşünmüştüm ben de "Hakkaten hiç faydam yok." diye. Şimdi sorsa "Dünya'nın bana ne faydası var?" şeklinde karşılık veririm. O zamanlar mutlu bir insandım. Dünya bana ne verdi ki karşılığını soruyorsunuz? Dünya'dan aldıklarımın karşılığını yeterince verdim. Fazlasını Dünya bana vermediği için bekleyemezsiniz benden.

2011-11-24T01:35:00.004+02:00

Ne anlatıyorum ben burda, siz ne okuyosunuz? Boktan bir ülkenin boktan bir şehrinde sıradan bir ailenin görünüş olarak sıradan olmayan ortanca çocuğuyum. Ne yaşadım, ne gördüm ki bunları yazıyorum? Dahası burası amacının dışına çıkmaya başladı. Sütunlara dinamit bağlayıp patlatmalı mıyım ne yapmalıyım? Aylarca unuttuktan sonra buraya neden geri dönmeliyim? Ve inanın içerisini toz bürümüş. Fotoğraflar uçmuş, arada yazmak için girip yazamamaya bağlı mide kramplarıyla siteyi terketmem sonucu bir dünya taslak birikmiş. Yazdıklarımın bazıları gerçekten çok başarısız üstelik. Bilmiyorum kendime bir hobi bulmam gerekli. Yazmayı kendime hobi edinsem; fakat her istediğimde yazamam ki. Ve aklıma gelip unuttuğum şahane fikirler o kadar çok ki sağda solda aklıma gelince kağıda yazıp cebime koyma ihtiyacı hissediyorum bazen. Yazı buraya kadar yeterince sıkıcı oldu. Daha sıkıcı yapamayacağım için burada bitiriyorum.

Aslında Şöyle Bak

2011-11-16T20:29:00.003+02:00

Aslında her şey karnımızın acıkmasıyla başladı. Diğer elemanların gittiği yeri beğenmeyip 3 kişi başka bir yerde yemeye karar verdik öğle yemeğimizi. Beraber gittiğim Tarkan dinleyen çocuk ve sevgilisinden kötü ayrılmış sürekli bitkin görünen kız sigara içtikleri için dışarı oturmak zorunda kaldık(mevsim kış). Tarkan dinleyen çocuk(tdç) bi ara kalktı gitti masadan neden bilmiyorum. Kızla pek muhabbetim olmadığından ve rahatsız edici sessizlikten çok rahatsız olduğumdan dolayı konuyu genelde yaptığım gibi sinemaya getirdim. Tdç gelene kadar kızın en sevdiği 3 filmin İncir Reçeli, Parfüm: bir katilin mal mal hikayesi ve Amelié olduğunu öğrendim. Tam kendimi nasıl bir batağa soktum ben derken tdç de geldi İncir Reçeli hakkında bir sohbete başladılar. Ben filmi izlemediğim için çok ezmedim, az ezdim. Fakat Parfüm, Babam ve Oğlum, Issız Adam gibi filmlerle devam etmeye çalıştılar ve filmlerden bahsetmeyi bitirdiğimizde Çağan Irmağın-çok afedersiniz- sıçtığı yapımların ağzından yüzünden kan gelir olmuştu. Sevgilisinden kötü ayrılmış sürekli bitkin görünen kız dayanamayıp benim en sevdiğim filmi sordu. Fight Club diyeyim diye bekliyordu ki ben "A Clockwork Orange iyidir, Full Metal Jacket da güzel." dedim. "Hımm" diyip sustu kız. O an içimden bir ses bağırmaya başladı "Ortamın enteli oldun aferin dangalak." diye. "Ne ortamı lan 3 kişiyiz." dedim, cevap vermedi şerefsiz. Sonra kitaplardan konu açıldı. Kız neresinden çıkardı göremedim elinde İşte Böyle Dedi Zerdüşt belirdi. Üstüne bir de 2. kez okuduğunu söyledi. O an kızın ne demek istediğini tam anlayamadım, 2 yumruğum çapındaki dürümü yiyemediğimden yüzümü temizlemekle meşguldüm. Baktım olacak gibi değil diğer ikisini birbirine bırakıp dürüme odaklandım. Kalan kısmı yüzüme bulaştırmadan ağzıma tepe tepe yedim. Sofradan doymamış olarak kalktım. Bir sünneti yerine getirmenin huzuruyla geri dönmek için arabaya ilerliyorduk. Kız sürekli birisiyle mesajlaşıp diğer çocuğa tanımadığım insanlar hakkında "Şu şöyle olmuş, bu böyle olmuş" diye izahat veriyordu. Derken menzile vardık arabadan inip içeri kadar beraber yürüdük. İçimdeki ses "Olum kız Nitzsche(sanırım doğru yazdım) okuyomuş." dedi. Bu sefer de ben cevap vermedim.

2011-04-19T22:44:00.001+03:00

Ecnebi olsam çocuğumun ismini Louis koyardım. Olmasam da koyabilirim aslında. Oğuz koyup çocuğumu potansiyel bir Ozzy yapacağıma Louis koyarım Lui derler. Hem sorarlar "Annen baban yabancı mı?" diye. "Yoo mallığına koymuşlar" der çocuk. Küfür falan yeriz durduk yere hanımla. Hanım bi çay koy be.

Bir şey denemek üzerine 2

2010-04-29T22:41:00.003+03:00

Yine sıcacık bir hikayeyle karşınızdayım gönül dostları. Buyrunuz... Yazan: matrklorm

Bu sabah ilk dersi kaçırdım neyse ki hoca çok bişey yapmamış ve yoklama almamış. Kapıdan girince sınıftan bi arkadaşı gördüm gittim yanına bana izahat verdi. Teşekkür edip sınıfa ilerlemek üzere ağzımı ayıra ayıra yürüyordum ki çocuğun tekine çok fena çarptım. Bu seferki bıyıklı değildi ama hafif kelceydi. "Pardon." demeye kalmadı "Önüne baksana." dedi sinirle. Ben de bu sefer sert çıktım: "İstediğim yere bakarım sanane lan." dedim. "Sen benim kim..." dedi lafını böldüm "Yemişim kimini lan!" dedim. Esmerce bir çocuk olunca sandım ki görevlilerden biri çocuğunu getirmiş. Derken kapı önünde konuştuğum arkadaş geldi "Napıyosun olm sen?" dedi. "Napıcam ya çocuk var işte kollarımı sıvıyorum(dövmek için)." dedim. "Nerde lan çocuk?" dedi. "Aha..." dedim gösterdim meğer çocuk değil koskoca dekanmış. "Pardın mi hoca." dedim. "Ne diyon sen yavşak!" dedi. "Ulan..." dedim buna bi giriştim sonra dekan dövmekten 3 ay ağırlaştırılmış müebbet yattım. Dekan olmuş "pardın mi" ne demek bilmiyo pezevenk.

Bir şey denemek üzerine

2010-04-25T22:29:00.003+03:00

Evet dostlarım. Bundan böyle her cuma burada, tombuljedi.blogspot'ta saykodelik kısa hikayeler anlatacağım. Daha doğrusu klavyemin yazdığınca yazacağım. Bilen bilir çok süper sonik bir klavyem vardır övünmek gibi olmasın.

Evet dostlarım ilk hikayemiz gerçekten güzel bir hikaye. Yazan: matrklorm

Geçenlerde yürüyen merdivenle yukarı çıkıyodum, elim de o siyah şeritin üstünde. Bi kadın karşı istikametten gelip dönerken de elini banda attı, benim elimi tuttu. Ben de "ehiviki, ehiviki" diye güldüm. Ordan adamın biri geldi sonra "Napıyosun sen?" dedi. Ben "Bişi yapmıyorum valla abi." dedim. "Ne abisi ulan ben 8 yaşındayım!" dedi. Bıyıklı çocuklardanmış. "Madem 8 yaşındasın bana neden ulan diyosun?" dedim. "Çok haklısın özür dilerim." dedi. Gittik bıyıklarını kestirdik, yemeğe götürdüm bunu falan mutlu oldu gariban. Derken merdivenin sonuna geldik.

Kötü ayrılmak

2010-04-21T00:22:00.001+03:00

Sevgilisinden kötü ayrılmış insan: "Bundan sonra kimseye hakettiğinden fazla değer vermiycem."

Koca koca adamlar, değer verdiğim insanlar harcandı gözümün önünde bunu söyleyerek. "Piii..." dedim "Sen de mi Nejat abi?" dedim. "Ben de tabi lan kim olacağdı?" dedi. Cevap vermedim, sustum ki hatasını anlasın. Anlamadı sığır bi de daha da abandı değer verme muhabbetine. -Umut Sarıkaya değil şimdi ben uydurdum ama ilk tespit ve insanların harcanması gerçek be gönül dostu.

Ödüllü Yarışma!

2010-04-21T00:09:00.001+03:00

Şimdi övünmek gibi olmasın ben bu yazıları 26'' ekranda yazıyorum. Yani düzenlemeleri bilmem neyi de ona göre yapıyorum da merak ediyorum acaba yazılar birbirine geçiyo mu başka bilgisayarlarda. Okuyan varsa insan olur, hayvan olur haber versin bana birbirine girme durumunda. Ödül de var evet. Yarışan kazanıyor.(?)

2010-04-21T00:08:00.000+03:00

Sünger Bob'a karşı karakter: Lif Kamil.

2010-03-14T22:58:00.000+02:00

MSN'de çok kişi online olunca içimde beliren manasız mutluluk.

Resimlerle ilgili

2010-03-06T11:21:00.002+02:00

Epeydir yazıları şenlendiren resimler koymuyorum yanlarına ama belki ilerde yazdıklarıma koyarım.

Blog'un da başlık kısmındaki resmini değiştiricem o ne öyle alyen?

Şifremi değiştirdim

2010-03-06T11:08:00.002+02:00

Evet dostlarım 5-6 yıldır kullandığım bana hiç sıkıntı etmemiş, hem karizmatik hem de kolay yazılan ve hepsinden daha iyisi 6 harfli olan şifremi değiştirmiş bulunuyorum. Yeni şifrem daha bizden ama önceki daha güzeldi. Hoş hayat da önceden daha güzeldi de o başka bi karamsarlığın konusu. Eski şifremi hala kullanıyorum ufak tefek fakat el alışkanlığı olmuş sayfaya girince bi çırpıda yazıyorum ve giriş gerçekleşemedi deyince sayfa bana çok üzülüyorum. Aslında yeni bir hayata başlar gibi internet aleminde de tüm hesapları kapattırıp yeni hesaplar mı alsam diyorum. Oyungezer'de pek sorun olmaz bunu yapsam fakat yeni kullanıcı adı lazım şimdikinden memnunum. Blog'da da sorun olmaz kaynak kodlarını kopyalarım ohh mis. Facebook zaten pis bir ortam. Salak salak şakalar falan şerefsizim silecem ha. Kapatayım hesabımı zaten çıksın hayatımdan. Alkışlarla yaşıyorum'da ise zaten benim kim olduğumu ben bile bilmiyorum. Daha önce hiç kullanmadığım bir kullanıcı ismi kullanıyorum orda. Profil değil zaten ya sadece yorum yazmak ve bazı videoları izleyebilmek için üye oldum. Bi zararları da yok iyi adamlar sağ olsunlar. Steam hesabımı kapatmam ama. Memnunum mutluyum o hesaptan. Bu blog'un bağlı olduğu mail adresini de seviyorum ama tombuljedi'ı kapatabilirim belki.

Hatta tüm tanıdıklarımla ilişkimi kesip yeni bir hayata mı başlasam diyorum. Şimdi bunu okuyacak 3-5 kişi bana küfredecektir fakat üzgünüm. Bu benim hayatım. İster söverim, ister ıslatıp sopayla döverim. Yeni bir hayata başlasam, yeni bir çevre yapsam, sakalımı da kessem mi ki?

2010-01-21T00:13:00.001+02:00

Sinirlenince biyerleri mutlaka yumruklayan adam. O da benim.

2010-01-21T00:09:00.000+02:00

Ne şaşırdın mı? Evet dağda Allah yazıyo Arapça.

2009-12-25T11:35:00.001+02:00

Büyüğe saygıdan saçmalayan adam: "İstanbul'a kadar gittiler."

2009-12-17T20:40:00.001+02:00

Upload bedava diye ne abandım be hafız.

Eeee, şey...

2009-12-16T11:04:00.002+02:00

Okulda çekindiğimiz fotoğraflara baktım da bi şekilde nerdeyse tüm fotoğraflarda varım. Öyle ki kendi çektiğim fotoğraflara bile elimi sokmuşum. Alakasız çekiniyolar fotoğraf nası bi iri olduysam artık ben de çıkıyorum. Elim çıkıyo, ayağım çıkıyo. Kendi heyvandığım da vardır yabi ama ayrı konudur o.

2009-12-15T23:10:00.001+02:00

Çok takip etmiyorum ama Aziz Yıldırım sürekli biyerlerden istifa edicem diyo, etmiyo.

Bu sefer harbi uçuyorum sandım

2009-12-15T22:28:00.004+02:00

Sene başları ne güzel oluyor ya. Böyle bi soğukluk bi yeni alınmış ucuz çanta kokusu oluyor ama sonraları kısa süren bi ara böyle insan mutluluktan uçarcasına oluyor. Evet hiç bozulmuycak sandım. Göğe erip ordan da sonsuzluğa doğru yol alabileceğimi sandım ama olur mu? Olmaz. Bi de çok yükselince öyle bi düşüyo ki insan cehennemin dibine indim lan.

Öyle ki biyerden sonra milletin mutluluğu beni üzmeye başladı. Onlar da üzülsün kahrolsun istedim. Şerefsiz dedim onlara içimden. Kötülüklerini istemedim ama o kadar mutlu olmamalarını istedim. Biraz da mutsuz olsunlar, benim kadar olmasa da benim gibi sürünsünler istedim. Olmadı. Onlar mutluluklarını sürdürdüler, bense cehennemde zebaniyle pişti oynamaya başladım. Zebani yendi.

O kadar kaybetmeye başladım ki biyerden sonra kaybetmeye de alıştım. Ona alışınca daha fena kaybetmeye başladım ve sonunda alnımda "loser" yazısı belirdi. Rus ruleti oynasam ve dayayıp çeksem tetiği patlar oldu. Hatta öyle ki ıskalasam ve tekrar denesem yine patlar oldu.

Böyle olmuycaktı, tekrar tırmanmalıydım yukarı. Yoksa zebanilerle kanka olma yolunda gidiyordum. Tırmana bileceğim bir yere bakıp gece 3'te anadan üryan soyundum ve buraya tırmanmaya başladım. Çıktığım yer Mahmut hocanın odasıydı.

Bu Sıkıntı

2009-12-13T21:51:00.003+02:00

Hayatımda çok şey değişiyo ya. Artık o eski tadı alamıyorum hiç bişeyden. Oyunlar tatsız geliyor, aldığım dergileri bile biraz okuyup koyuyorum bi köşeye. Hiç hoşuma gitmiyo bu durum. Replikas bunun böyle olacağını 1 sene evvel gördü ve şarkıyı da yaptı.

Öngörüleri için Replikas'a teşekkür edip "Zerredir belki ama yok denilmez." diye bitiriyorum.

Yeniden

2009-12-12T22:53:00.003+02:00

Gördüm ve aptal oldum. Aptal olmak nedir bilir misin? Bi müddet kitlenmek falan. Açılmam uzun sürmüş olmalı ki geç kaldım.

Ona o an yalvardım, ayaklarına kapandım ama dinlemedi, anlamadı; ne anlatmak istediğimi anlamadı. "Hadi ama" dedim, "yardımcı ol biraz". Duymadı, duymazdan geldi, duymak istemedi. Zaten geç kalmıştım ve ikna etmeye çalışmak ve edememek iyice cesaretimi kırıp çöpe attı.

İçeri girdim keskin bir koku vardı. Yüzüm ekşidi. Sadece yüzüm değil tüm iç organlarım yüzlerini ekşitti. Yoktu belki ekşitecek yüzleri fakat hissettim o an hepsi yüzlerinin olması ve ekşite bilmek için ölüme hazırdılar. Olmadı ama. Ne bir yüz ne bir ekşi sadece pantolonun düğmelerinin açılma sesi. Daha sonra serin, kaygan ve berraktan bir yudum. Sonra bir yudum daha.

Daha sonra bunu başkaya anlattım. Beni suçlu buldu ve 2 ay düşünmeye mahkum etti. Alışılır ve daha uzun da sürebilir dedi. Hiç bişey diyemedim. Aptal olmadım ama bu sefer demek istemedim. "Ben gidiyom bile demedim." Sadece gittim.

2009-11-06T00:28:00.000+02:00

gülüşen kızlar ve benzin aseton karışımının havayla karışıp çok iyi patlaması sonucu dünya'nın yörüngesine yerleşen ayın 1/50000 boyutunda bir viski şişesi kapağı. PEK YAKINDA!!!

Kurudum

2009-10-17T22:52:00.003+03:00

Yazmak açısından kurudum. Tamam belki eskiden de süper yazmıyodum ben de zaten Vedat Özdemiroğlu değilim ama en azından kendi yazdıklarım bana güzel gelirdi. Artık olay yaşamıyorum da anlatacak bişeymi bulamıyorum bilmiyorum ki. Sabah okula okuldan tükana işten eve gidiyorum. Giderken de bişey olmuyo. Bi araba önceden çok sıkıştırınca geç patlatıyo motorun ayarı bozuluyo ve hava hortumu çıkıyodu şimdi yüksek devir bobinini değiştik o da kalmadı. Mesela ben bunu yazdım sizi zerre ilgilendirmedi di mi? Sıkıldınız hatta hala sıkılıyosunuz birazdan okumayı bırakmayı düşünüyosunuz veya zaten çoktan bıraktızı. "Ne diyo bu salak lan?" diyosunuz.

Mesela bu paragrafa başlamadan bi ayağa kalktım dolaştım da geldim. Hiç bişi yok lan hayatta enteresan. Odamda heves edip sonra çalmadığım gitar var bana bakıyo şu an ben ona bakmıyorum ama bilgisayarda fonda tanımadığım adamlar gürültü yapıyo bi miktar. Gerçekten tanımıyorum müzikleri ben bulmadım abimden aldım. Rasgele açtım çalıyo. Bas gitar var caz gibin müzik yapıyolar. Geçen sene bu zamanarda kahve içerdim.

Hakaten kurumuşum lan yazdığıma bak kahve içerdim ne?

Laf

2009-08-18T18:18:00.002+03:00

Bazı insanlar olurya hani söz söylerler sonrada "Rahmi'nin bir lafı var ya" diye söylenir. Ben olamadım hiç o Rahmi gibi. Hep o Rahmi gibi olmak istemiştim. Fakat benim hiç öyle sözüm yok. Olacak gibi de değil. Mesela annannemin, büyük ananemin, dedemlerin falan çok öyle sözü. Babamın falan da var tek tük. Bende yok hiç öyle. Olursa eğer bu başlığa yazıcam. Hatta liste yapıcam. Düşünüyüm benim de olucak öyle sözlerim. Coming soon felan yanee.

Uyarı!!!!(2)

2009-03-21T21:31:00.003+02:00

Dostlarım, eğer ben uykuluysam ve/veya yeni uyanmışsam dediklerinizi anlamayabilirim. Aşırı tepki gösterebilirim. Size karşı şiddet uygulayabilirim. Size önerim ben yeni uyandıktan hemen sonra bana dokanmayın. Bırakın ayılıyım sonra istediğinizi yapın. Özellikle bişeyler anlatmaya veya ima etmeye çalışmayın. Malesef anlayamam o an.

Uykuluyken çok insan harcadım.

Joe Kittenger

2009-03-03T00:15:00.009+02:00

Joe Kittenger, önceleri amerikan hava kuvvetleri için çalışan daha sonra Project Excelsior'a (çevirisini yapamadım) katılarak 3 ayrı deney yapan ve vietnam savaşına da katılmış bir albaydır. Deneylerde albaya basınç önleyici elbise giydirilir ve balon ile atmosferin dışına kadar çıkar. Ordan paraşüt ile atlar. İlk atlama yerkabuğundan 23km yüksekte gerçekleşir. Ortamda yerçekimi vardır fakat atmosfer yoktur. İlk atlamada baygınlık geçirir fakat neyseki otomatik paraşüt devreye girer. Daha sonra 22km yükseklikten bir atlama daha yapar. Üçüncü ve sonuncu atlama ise 1960 yılında gerçekleşir. Bu sefer 31km yükseklikten atlar ve 4 dakika 36 saniye boyunca saatte 988km sabit hızla düşer. Yere 5000m kala paraşütünü açar. Sağ eldivenindeki bir sorundan dolayı(?) indiğinde eli normal boyutunun iki katı kadar şişmiştir.

Joe Kittenger, en yüksek balon gezisi, en uzun süre düşme, atmosferdeki en hızlı insan ve en uzun paraşüt atlayış rekorlarını elinde bulunduruyor.
(Kaynak: Wiki)

Düşünerek..

2009-02-26T19:49:00.004+02:00

Koş koş koş; topa vur; yok vurma biraz daha yaklaş da vur; yok yok topu durdur da vur; yok yavaşlama koş vur; şuraya takılma; takıldın; düşüyosun; küfret-bağır; düştün; siktir saati yere sürttün; e düştün kalk bari; elin acıyo bak bakıyım kopmuş mu?

Dışarı yansıması:

"Ananı skiim!"

Hayata eksik başlayıp fazla bitirmek.

2009-02-16T00:04:00.023+02:00

Bazı insanlar malesef gerek zihinsel gerek fiziksel olarak kusurlu dünyaya geliyorlar. Fakat bazıları gerçekten normal insandan çok çok daha fazla bir azime veya yeteneğe sahip oluyorlar. Aşağıdaki video Discovery Channel'dan alıntı ve o insanlardan birini anlatıyor. Eşref Armağan doğuştan kör ve ressam.

Aşağıdaki video.

UYARI!!!

2009-02-04T01:43:00.000+02:00

Arkadaşlar, eğer benim yanımda foto çektiriyosanız ya bi dönün yüzüme bakın ya da siz direkman poz kesin. Daha önce bir çok arkadaşımız yanımda mal gibi kaldı. Yapmayın bunu.

Olmuş ya da olması muhtamel konuşmalar

2009-02-03T23:58:00.001+02:00

mehmet- koray.
koray- efenm.
mehmet- naber?
koray- üff memet şuna uğraşıyorum.
mehmet- temiz türkçeni yirim senin.
koray- ...

mehmet- isa.
isa- efenüm.
mehmet- naber?
isa- iyidir sen?
mehmet- nossun işte bende iyiyim.
isa- ...
mehmet- ...

mehmet- koray?
koray- hıı?
mehmet- isa'yı dövek mi?
koray- sen başla ben geliyom.

mehmet- isa?
isa- hıh?
mehmet- koray diyo ki "isa'yı dövek.".
isa- vay şerefsiz vay.
koray- lan!

mehmet- kız.
hande- efendim.
mehmet- naber?
hande- sana ne!
mehmet- piki.

mehmet- gülpaye
gülpaye- dinlemedeyim mehmet.
mehmet- ıssız adama gittin mi?
gülpaye- 386. defa.

mehmet- memet(samancı)
samancı- efenim ortaam?
mehmet- chelsea satılıkmış lan.
samancı- alak hemen.
mehmet- abramovich gemiyi de versin alıyım olum.

mehmet- koray.
koray- efendim.
mehmet- kruçio muydu?
koray-kruşo
mehmet- tamam bak napçam şimdi.
...
mehmet- abov
batu- ANAM!
isa- o ne
koray- çüş
timo- niye lan?
nihat- oha!
fonses- puhahahaha
mehmet-hihihi, batu pardon bişi var mı? hihihihi.
batu-sen mi attın lan?
mehmet- hee pardon bişi var mı?
batu- yok da fena geldi. hocam bi çıkıp geliyim mi.
hoca- gel.

koray- skek mi?
mehmet- skek
koray- kaça acaba?
mehmet- sorak. (Ersin Karabulut'a saygılar.)

sinem- cieeeek kim ıslattı sıramı ya?
sınıf- [hiç doğmamış gibi masum]

mehmet- tolga.
tolga- hı.
mehmet- sana bundan sonra tolga han bozRÖ diyelim.
tolga- oldu hadi iyi günler.

koray- laga luga.
isa- elime tükürdün lan.
mehmet- yok ben tükürdüm.
isa- koray tükürdü.
mehmet- sen de mi tükürdün?
isa- sen de mi tükürdün?

koray- sen izledin mi heroes?
dilşen- yok yaa kaçırıdm.
koray- enson ne oldu?
dilşen- ıvır zıvır güçler, pitır, saylır, kıleer
koray- civ civ saylır, pitır, hiro.

mehmet- Wii'yi sana satıyım lan.
timo- tamam lan 400'e ver hepsini.
ahmet- hadi pazarlık o zaman.
mehmet- 650
timo- 300
mehmet- 670
timo- 250
ahmet- ...

[ıvır zıvır laflar]
sinem- öl o zaman amin amin bismillah.
mehmet- cümlemiz.

isa- sizin bağa gidiyoz mu.
mehmet- tamam hadi gidek ne zaman gidiyoz?
isa- ne biliyim lan sana bağlı.
mehmet- tamam lan hafta sonu gidek.
ses 1- dersim var.
ses 2- kursum var.
ses 3- çişim var.
ses 4- bokum var.
ses 5- beni bağ tutar.

isa- sırama oturmeaa
mehmet- niye lan.
isa- bu ders sınavız.
mehmet- pavdon.

mehmet- stig mtig, şelbi melbi
koray- hee hıı.
mehmet- stig stig, rabırt-al, ps3.
koray- hııım.
mehmet- mına gorum.
koray- her türlü.
mehmet- niye dinlemiyon olum?

dilşen- memet gel kolunla oynuyum.
mehmet- tamam çok sıkma ama.
dilşen- tamam
mehmet- Eaa!
dilşen- sıs len!

koray- özgeee
özge- geliyrom.
koray- şu, şu, şu
mehmet- özge çözemezki onları.
özge- 3, 5 çözdüm.
mehmet- şaka şaka.

DAĞDA
koray- niye düştün lan?
mehmet- kaydım düştüm.
koray- yok canım daha neler!

mehmet- bak lan bak şunun kafasına bak aynı isanınki ama biraz daha küçük.
koray- evet memet.
özge- eki eki ivit.

mehmet- war has changed!
koray- ...
mehmet- I need your help.
koray- ...
mehmet- eva
koray- ...
mehmet- otacooooon!
koray- sus iki dakka lan.

koray- narsis olmak ne güzel di mi?
mehmet- sktir git.
koray- yaaa!

mehmet- elim dolu aç da ağzıma ver.
tuna- memet soğudum senden bi an.

DAĞDA II
mehmet- 2. zirveye çıkalım.
tuna- ben hiç çıkmadım çıkmayalım.
mehmet- çıkalım da beğenmezsek ineriz.

mehmet- gülpaye
gülpaye- evet?
mehmet- ıssız adama gittin mi?
gülpaye- bu akşam 471'inci olucak.
mehmet- yürü bee.

KLİŞE
soru- nöbetçi kim?
cevap- tolga.

mehmet- boru mu bu, borudur bu, adıyla sanıyla esendir bu!
hoca- ne eseni olum hepsini ben hazırladım.

mehmet- blog açtım lan.
sınıf- bana ne.

gülpaye- uykusuz mu o?
koray- evet.
gülpaye- bakıyım.
koray- memet'in.
gülpaye- ver lan!

mehmet- ps3 alsam mı ki lan?
koray- al bence, bilgisayar gibi sistemi geri de kalmıyo.
mehmet- hadi lan, sistemi bilgisayardan geri o aletin daha şimdiden.
koray- eh peki.

mehmet- isa
isa- evet
mehmet- sinemaya gidek la
isa- olur ne zman
mehmet- perşembe genç tüksel var hem
isa- işim var.
mehmet- pazartesi?
isa- çişim var.

batu- tut bak şimdi. [ÇAAT!]
mehmet- aneam. noluyo lan?
batu- memet pardon bişi var mı?
mehmet- yok lan bişi olmadı.
isa- kızardı
timo- şişti
koray- işesem geçer
nihat- oha

hande- koray yer değişelim mi bu derslik?
koray- ıı kem küm
mehmet- yok lan yok değişme
koray- memet değişme diyo.
mehmet- he koray.
hande- pis.

mehmet- hocam bu gün ki derste napıcaz?
hoca- ders işliycez?
hande- film getirdik izlesek.
hoca- şimid hazırlamak uzun sürer[nazlan nazlan]
mehmet- yok hocam hemen kurarız.[ikna et, ikna et.]
hoca- olabilir aslında. ne film var?
hande- cem yılmaz var.
hoca- yok olmaz.
mehmet- bravo

KLİŞE ULTİMADE
hande- sınıf -1500 derece.
kalabalık- la de git.

soru- neye benziyo?
koray- sana benziyo
mehmet- pufftuff

hoca- odtü, tenis, can dündar
sınıf- [ağzı açık dinle]

mehmet- pis goduk
koray- pis goduk
batu- iyi terledim lan.
nihat- ben de.
timo- iyi oyundu ama.
isa- kaçııın hande geliyooo.
diğerleri- batu'yu verip kurtulalım.
batu- vay başıma gelenler!

sinem- yaa oynamayın şu kapaklarla yaa.
mehmet- tut batu açıyom.
batu- aç bekliyom.

sinem- malsın
hande- salaksın
gülpaye- geri zekalısın
üçü birden- ekiki ehi kiki
üçü birden- çok tatlı bu abucuk

hande- trensförmetör
batu- hihahaha
mehmet- ehüehüele
hande-...
batu- taransformator.
mehmet- terensfermeter.
batu- turunsfurmutur.
mehmet- tirinsfirmitir.
batu- toronsformotor.
mehmet- trınsformetür.
ikisi beraber- ekiehüle ehe ehe.

dilşen- ikikikiki süper oldu.
mehmet- maymun ettiniz beni.
dilşen- olur öyle.

annesi- hande bak arkadaşın okuldan kaçıyo.
hande- aaaa!

mehmet- ahmet'e lakap bulsak lan.
batu- tsubasa ahmet?
mehmet- ahmet the fat cat?
ahmet- lan gidin olum.
samancı- çeto?
ahmet- olur.

koray- bana güzel müzik getir.
mehmet- olur.
3-5 sonra
mehmet- dinledin mi?
koray- neyi?
mehmet- getirdiğim şarkıları.
koray- yoo.

mehmet- nerdesin?
koray- arabadayım.
mehmet- arabadasın da nerdesin?
koray- önde sürücü koltuğunun yanında.
mehmet- [sansür]

mehmet- siktir o bizim otobüs mü?
koray- bilmiyom ki
batu- galiba bizim lan.
isa- tüh
mehmet- koray fotoğraf makinesini aç objektifi bana ver takalım.
koray- tamam
mehmet- çek hadi artık
koray- çektim
batu- ne yazıyo
koray- süha
isa + mehmet- sıçtık

Latin çiçeği

2009-02-02T00:37:00.000+02:00

Geçen sene ilk baharda bağdaki bahçeye(çayır çimen geze geeze) bu çiçeğin tohumlarından ektim ve öyle güzel bi çiçek oldu ki anlatamam. Altında ot barındırmıyo, çiçekleri çok güzel ve gayet gür çıkıyo ayrıca yaprakları altını tamamen kapatıyo ve altı hep nemli kalıyo. Sürekli sulamak da gerekmiyo yani. Bu gün bağa gittim baktım hep tohumlarını dökmüş topladım yerden peçeteye sardım eve getirdim kurutuyorum. Gerçekten fiyat-kalite oranı çok yüksek bir bitki.

Şimdi böyle yazdım bişi bildiğimden değil. Çiçek güzel sadece.

Benimkiler daha güzeldi ama..

Carroll Shelby

2009-01-31T21:32:00.003+02:00

Carroll Shelby 1952 yılında çeşitli birincilikler kazanmış bir yarışçıdır. Sonraları Carroll Shelby Sports Cars'ı kuran önemli bir insandır. En önemli ve ünlü eseri ise Shelby Cobra'dır. Anlattığına göre uyurken komidininin üstünde küçük bi defter ve kalem bulundururmuş. Gece bi ara uyanıp bişiler not etmiş sonra sabah baktığında "cobra" yazdığını görmüş. Bundan dolayı Shelby atölyesinin simgesi kobradır. AC Cobra'dan Dodge Viper'a kadar birçok amerikan arabasında Shelby'nin parmağı vardır.

AC Cobra'nın hikayesini anlatmak gerekirse, AC eski bir ingiliz firmasıydı(80'lerin başında kapandı.). Bahsi geçen arabayı üretiyolar fakat hiç tutulmuyo. o sıralar Shelby atölyeyi yeni kuruyo ve AC firmasına arabayı modifiye etmek istediğine dair mektup yazıyo. Mektup olumlu cevaplanıyo ve Carroll Shelby ilk AC Cobra'yı yapıyo. Arabanın çamurluklarını biraz daha dışarı doğru veriyo, AC'nın kendi motorundan çok daha güçlü V8 Ford motoru takıyo. Corvette'lerin rakip tanımadığı bir dönemde bu araba çıkıyo ve "Corvette Eater" olarak isim yapıyo. Daha sonra kaç yılında tam hatırlamıyorum(2000'li yıllarda) Ford, Shelby ile bu arabanın yenisini prototip olarak sınırlı sayıda ürediyo. Aracın adı Daisy.

Günümüzde bu arabadan çok fazla yok. Olanların çoğu replika.

tasarım ve değişen dünya

2009-01-31T19:45:00.001+02:00

tasarım üzerine yazmak istiyorum. tasarım bence dünyada özellikle 50 ve 70 yılları arasınra tavan yaptı. daha sonra ise işin cılkı çıktı. 2000'li yıllarda ise işin iyice boku çıktı. artık tasarımlar yuvarlak hatlı, kaypak, kendine güvensiz. fakat eski sert tasarım öyle değildi. eski tasarım ne istediğini bilen, amacı olan, kararlı gibiydi. bence dünya da tasarım anlayışıyla değişiyo. artık dünya eskisi gibi değil(eskiyi çok iyi bilen ve özlem duyan adam).

Üstteki 2008 alttaki 69 model.

fat jedi(tombul jedi)

2009-01-31T19:42:00.000+02:00

canım sıkıldı google'da arattım "fat jedi" diye. bu çıktı.

Özentiliğim ve Değişen Uslubum

2009-01-31T19:36:00.001+02:00

özeniyorum. kime derseniz yazarlara. özellikle uykusuzda yazanlara çok özeniyorum. özenmek bi yana daha çok örnek alıyo gibiyim aslında. farketmişsinizdir başlarda bi alpay erdem'lik varken şimdi fırat budacı gibi oldum. neden? çünkü ben büyüyorum. geçenlerde çok uzun bi süre sonra yine alpay erdem'i okudum ve eski tadı vermedi. bi de baktım ki ben değişiyorum. ben büyürken daha entellektüel ve cidi takılan fırat budacı'yı kendime örnek aldım. hatta bi forumdaki bi konu üzerine utanmadan vedat özdemiroğlu'nun "7 fark"ı gibi farklılıkları yazdım. ama bence araklamak değildi benim yaptığım ben sadece özeniyorum ve onlar gibi olmak istiyorum. güzel insanlar bunlar(düü daaa düü daa).

neyse öyle işte eğer derseniz ki "lan bu çocuk ne kadar kişiliksiz" değilim. sadece özeniyorum, özendiğim kişinin özendiğim özelliklerine sahip olmak istiyorum.

buyur özendiğim fırat budacı da çalışma arkadaşlarına özeniyo.(yandaki resim)

Hydralisk

2009-01-31T19:27:00.003+02:00

Hydralisk gibi kullanışlı.

Hydralisk gibi dayanıklı.

Hydralisk gibi güçlü.

Hydralisk gibi babacan.

Hydralisk gibi tatlı.

Hydralisk gibi yakışıklı.

Hydralisk gibi bakımlı.

Hydralisk gibi oyuncu.

Hydralisk gibi şaklaban.

Hydralisk gibi eğlenceli.

Hydralisk gibi ısırgan.

Hydralisk gibi tükürgen.

Hydralisk gibi ucuz.

Hydralisk gibi vefalı.

Hydralisk gibi itaatkar.

Hydralisk gibi sohbeti tatlı.

Hydralisk gibi sürüngen.

Hydralisk gibi bakışkan.

Hydralisk gibi anlayışlı.

Hydralisk gibi sevgi dolu.

Hydralisk gibi merhametli.

Hydralisk gibi kızıl-kahve.

Eos

2009-01-31T19:26:00.000+02:00

Eos, yunanca'da şafak anlamına gelir. mitolojide Helious (güneş) ve selene'in (ay) kızkardeşi olarak geçer. mitolojide bu gül parmaklarıyla cennetin kapısını açar ve Helious'un hergün at arabasıyla gökyüzüne çıkmasını sağlar.

bir çok sevgilisi olmuştur ama en sevdiği Tithonus'tur. onun ölümsüz olmasını ister zeus'tan ve zeus bu dileği gerçekleştirir. fakat sonsuz gençliği unuturlar ve Tithonus zamanla iskelete dönüşür.

(kaynak:wiki)

Grigori Yefimoviç Rasputin

2009-01-31T19:25:00.000+02:00

Grigorij Jefimoviç Rasputin 22 Ocak 1869'da, Ural Dağları'nın yakınındaki Pokrovskoye köyünde doğdu. Babası Jefim Jakoviç ve annesi Anna Wasiljevna, çiftçilerdi. Köyün önde gelen şahıslarından sayılan ailesi kendilerine ait topraklara sahiplerdi.1886'dan 1901'e kadar Rasputin 15 sene boyunca Rusya'da gezip her yerde vaazlar verdi. En uzak yolculuğunda, Yunanistan'ın Athos Dağı'na kadar gitti.

1905'te St. Petersburg'da Rasputin'in de katıldığı büyük bir dini toplantı yapıldı. Orada Johann von Kronstadt gibi saygın din adamlarıyla tanıştı ve kısa zaman içinde kendi ünüde yayıldı ve kendisine Çar'ın Sarayı'na kadar bütün kapılar açıldı.1907 yılında Çar'ın oğlu Alexei Hemofili hastalığına yakalanmıştı. Doktorlar iç kanamalarını durduramayınca artık tıbbın sınırlarına vardığını ve oğlanın yakın zamanda öleceğini bildirdiler.Bu arada ermişligi ile günden güne meşhur olan Rasputin'i, Çariçe saraya çağırdı. Rasputin küçük Alexei'in iç ve dış kanamalarını bir iki dakika içerisinde dua ederek ve elleriyle dokunarak inanılmaz şekilde durdurdu. Bunda, muhtemelen hiptonizma konusundaki bilgisi etkili oldu.Rasputin o günden itibaren Çar ailesi için çok önemli bir şahıs oldu. Rasputin bu tedavilerini ölüm yılı olan 1916'ya kadar sürdürdü.

Rasputin'in yaşamı kadar ölüm şekli de enteresan noktalar içermektedir. Çar'ın orduların başına, cepheye gittiği dönemde Rasputin diğer hanedan mensupları ile birlikte sarayda bulunmaktaydı ve Çariçe Alexandra Fyodorovna ile ülkenin yönetiminde söz sahibi olmaya başlamıştı. Çar, doğrudan eşinden aldığı mektuplarla ülkeyi ve savaşları yönlendiriyordu. Bu durum önce sarayda daha sonra da halk arasında yaygın söylentilere ve tepkilere, moral bozukluklarına yol açıyordu. Hanedan mensuplarının Rasputin'den duydukları rahatsızlık had safhaya ulaşmış ve onu ortadan kaldırmak için planlar yapılmaya başlamışı. Felix Yusspov isimli Tatar kökenli hanedan mensubu bir prens bu işe ön ayak oldu ve diğer komplocu arkadaşları ile beraber bir plan kurdular.Plan sarayda verilen bir yemek daveti ile başladı. Yussupov ve Rasputin beraberce yemeğe giderken Yussupov onu öncelikle sohbet etmek amacı ile bir odaya aldı. Burada önceden siyanürle hazırlanmış kurabiyeler bulunmaktaydı. Her ne kadar bir kurabiye içersindeki zehir dozu bir insanı öldürecek miktarda olsa da hazırlanan şarabın da içine siyanür konuldu. Rasputin iki kurabiye yedi ve şarapdan da bir bardak içti. Ancak zaman geçmesine rağmen herhangi bir etki görülmüyordu. Paniğe kapılan Yussupov odadan arkadaşlarının yanına çıktı ve planın işe yaramadığını söyledi. Bu defa da ona bir silah temin edildi. Yussupov Rasputin'in yanına geri döndü ve silahını birkaç kez ateşledi. Rasputin masanın üzerine yığılmıştı. Yussupov sevinç içinde arkadaşlarının yanına koştu ve işi başardığını söyledi. Sonra tekrar masada yatan Rasputin'in yanına gitti. O esnada Rasputin masadan başını kaldırdı ve Yussupov'un gözlerine bakarak bir şeyler söyledi. Daha sonra Yussupov'un da şaşkınlığından istifade eden Rasputin, sarayın bahçesine doğru kaçmaya başladı. Bu kez diğer komplocular da olaya müdahale ettiler ve arkadan ateş etmeye başladılar. Rasputin bu kez tekrar kalkmamak üzere yeniden yıkıldı. Komplocular bu sefer işi garantiye almak için Rasputin'in bedenini buzlarla kaplı Neva nehrine attılar. Birkaç gün sonra Rasputin'in cesedi bulundu. Görünüşe göre suya atıldığında Rasputin yine ölmemiş ve sudan çıkmaya çabalar şekilde kolları yukarıda kalmıştı. Rasputin Şubat Devrimi sonrası da cezasını bulamadığını düşünenler tarafından tekrar hatırlanıldı; mezarından çıkarılan bedeni yakılarak imha edildi...

(kaynak:wikipedia)

buyur, böyle adam mı olur ya?

Asansör

2009-01-31T15:57:00.002+02:00

asansöre tanımadığım ya da tanıyıpta pek yakın olmadığım kişilerle binmekten nefret ediyorum.çok soğuk bi hava esiyo içerde.o da değilde ulan bana gelenlerin hepside bi kazma oluyo yaa.ben nezaketen soruyorum kaça diye,hayvan "8"diyo ve direk basıyo.ee ben belki daha aşağıda inecektim-ki bina zaten 8 katlı.sevmiyorum asansöre beraber binmeyi.çok mu enerji gidiyo o kadarda benim ayıbım olsun.

asansör ortamından ve asansörle üretilmiş bilimum fantazilerden pek hazzetmem.

0.5 vs. 0.7

2009-01-31T15:53:00.002+02:00

evet uçlardan bahsediyorum hani kalemlere takılan.ben şahsen 0.5 uç kullanırım fakat 0.7 uçtan hiç hazzetmem hiç sevmem saygı da duymam keşke hiç olmasaymış 0.7.ölsün bitsin beter olsun isterim ama şimdiye kadar hiç bi eylemem olmadı kendisine karşı fakat biliyorum ki 0.5 0.7'den çok daha üstün arada dağlar falan var.bak mesela örnek verecek olursak 0.5'in kutularının ayraç rengi çok tatlı bi sarıdır.sarı değerli güzel bir renktir,altının rengidir.0.7 öyle mi çok boğucu bayıltıcı iğrenç bi mavi.sanki 0.7 olmasa 0.5 çok daha iyi yerlere gelebilirmiş gibi.sanki 0.7 0.5'in sırtından geçiniyomuş gibi gelir bana hep

saygı duymam kendisine,nefret ederim

lan?

2009-01-31T15:49:00.000+02:00

valla içimden inanılmaz yazmak geliyo, yazıcam. yazıcak hiç bişi yok saçmalıyım bari. ya da niye saçmalıyım lan bence cillop gibi yazı çıkar. odamı ve kendimi anlatıyım şimdi. şu an suratımın muhtelif yerlerinde sivilceler var. ne hoş di mi? sakal vs de baya kötü oldu. saçı da kestirmek lazım müdür. aha kendimi anlattım. şimdi odamı anlatıyım. odam dağınık. yerde çoraplarım var. yatağımın üstünde 1 adet fiş(kasa fişi), 1 adet atlet ve 1 adet pijama üstü var. okul çantam 1 haftadır benden ilgi bekliyo. çalışma masamın sandalyesi ters dönmüş üzerinde Wii oynanmış. oynayın anasını satıyım kaç gün daha kaldı sanki insanlığın ömrü.

bitti.

Bazı şeyler

2007-10-19T19:26:00.001+03:00

Bazı şeyler vardır anlatmazsan içinde kalır ve seni kemirir nolursa olsun içinden çıkacaktır.ya yardım edersin güzellikle çıkar yada göğsünü yarıp çıkar-tercih sizindir.öncelikle söylemeliyim ki bu blogu fikirlerimi belirtmek ve rahatlamak için açıyorum ve açmış bulunuyorum.

ne mutlu türküm diyene